Column van onze wijkverpleegkundige

Wijkverpleegkundige Tine Boeve leeft samen met Koos. Ze hebben drie zoons: Hugo, Justin en Floris.

In haar vrije tijd kruipt Tine regelmatig achter de computer. Verder houdt ze van lezen, tuinieren en van koken.


Levenskunst
Tijdens mijn werk in de zorg ben ik onder de indruk geraakt over de kracht en flexibiliteit van de mens in het algemeen en sommige mensen in het bijzonder. Mevrouw Oud is een dergelijk bijzonder mens. Mevrouw Oud heeft een spierziekte waardoor haar spierfuncties langzaam achteruit gaan. Dit betekent bijvoorbeeld dat ze steeds moeilijker kan lopen en ook dat ze meer moeite heeft met slikken. Het steeds slechter kunnen slikken verliep stapsgewijs waarbij de porties steeds kleiner werden, totdat zij na een operatie niet meer zelfstandig kon eten. En dan te weten dat mevrouw Oud een fijnproever was en erg graag kookte. Sinds het moment dat het slikken niet meer gaat, neemt mevrouw Oud vloeibare voeding via een sonde die rechtstreeks naar haar maag gaat. Weg proeven, weg genieten!

Toen ik in het begin bij haar kwam, was ik onder de indruk van haar vriendelijkheid, van haar positieve houding en haar humor. Mevrouw Oud laat niet toe dat de ziekte haar humeur en haar leven bepalen. Zij geeft zelf richting en inhoud aan haar dagen en haar leven. Want mevrouw Oud interesseert zich voor de wereld. Zij is geïnteresseerd in de mensen om haar heen. Ze leest veel kranten en tijdschriften, heeft gesprekken met haar man en beschikt over een levenswijsheid waar ik graag naar luister en die mij inspireert. De wijsheid van een vrouw met levenservaring die mij soms een andere invalshoek laat zien.
Mevrouw Oud is dankbaar. Dankbaar voor haar leven tot nu toe waarin zij veel heeft mogen reizen en veel heeft kunnen zien. Samen met haar man vertelt zij daar graag over. En als ik haar vraag naar het gemis van het eten, naar de soms moeizame weken waar het lichaam weer eens niet wil en zij enkel op een stoel zit, vertelt zij dat het contact met anderen, het samen zijn met haar man nog steeds de moeite waard is. Er is toch op iedere dag wel een moment om van te genieten, aldus mevrouw Oud. Dat noem ik levenskunst. LEVENSKUNST met hoofdletters!!

Stel uw vraag aan de wijkverpleegkundige
Heeft u een vraag voor de wijkverpleegkundige? Stel uw vraag via het contactformulier.